وجه تسمیه «سرخه‌گو (سرخه‌گاو)»

نام «سرخه‌گو» از دو کلمه تورکی تشکیل شده است؛ «سرخه» که در نوشته‌های دیرین به معنای پیشانی آفتاب یا جایی که آفتاب می‌درخشد آمده، و «گو» یا «گوی» که به معنی سبزی می‌باشد. بنابراین «سرخه‌گو» به معنای محل سرسبزی در پیشانی آفتاب است.

متأسفانه همزمان با فارسی‌سازی اسامی تورکی در زمان رضا شاه، نام «سرخه‌گو» به «سرخه‌گاو» تغییر یافت. یک روستای سرخه‌گو (سرخه‌گاو) در نزدیکی شهرستان ورزقان و روستای دیگری در شهرستان میانه وجود دارد. همچنین روستای «سرخه‌دیزه» نیز در شهرستان ورزقان قرار گرفته است. هر سه روستا که نام «سرخه» دارند، از نظر موقعیت نسبت به آفتاب شبیه به هم بوده و درست در پیشانی آفتاب واقع شده‌اند.

مدرک دیگری از تغییر «گو» به «گاو» در نام روستای «گودول» اهر دیده می‌شود که در تورکی «گوی‌دول» به معنای سطل پر از سبزی بوده و بعدها به «گاودل» تبدیل شده است.

همچنین واژه «دیزج» که در شهرهای مختلف آذربایجان رایج است، همان «دیزه» می‌باشد. «دیز» به معنای زانو است و روستاهایی که در زانوی کوه (دیرسه‌ک) قرار گرفته‌اند، به دلیل شباهت موقعیتشان به زانو، «دیزه» نام گرفته‌اند.